Nowe życie w Chrystusie
(15. Niedziela Zwykła Rok C, czyt. Pwt 30,10-14; Ps 69;Kol 1,15-20; Łk 10,25-37)
Drodzy Bracia w Kapłaństwie,
Czcigodne Siostry i Bracia zakonni,
Kochani Diecezjanie,
Droga Młodzieży,
Umiłowani Jasnogórscy Pielgrzymi
Często słyszymy, że łatwiej jest pouczać innych niż samemu przyjmować pouczenie. Słuchaliśmy przed chwilą o poleceniach zapisanych w Księdze Powtórzonego Prawa: „Wrócisz do Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej swej duszy” (Pwt 30,10). Czy to jest możliwe? – pytamy. Czy jest możliwe, byśmy mogli sięgnąć do myśli i poleceń samego Boga? Tak, to jest to możliwe. Ponieważ Bóg Ojciec posłał Syna swego, który ujawnił myśli Boga, Jego prawo i wolę. Aby jednak je przyjąć i wypełnić, Bóg Ojciec i Syn Boży posłali Ducha Świętego, który prowadzi człowieka do poznania prawa i uzdalnia do jego wypełniania. Zatem słowo Boga nie jest poza zasięgiem człowieka. Jest ono – czytamy w księdze Pisma Świętego – „blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełniać” (Pwt, 30,14). Żywe i skuteczne Słowo Boże zstąpiło z nieba na ziemię i za sprawą Ducha Świętego i Maryi stało się Ciałem i zamieszkało między nami. To Słowo, „Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego (…) I On jest Głową Ciała – Kościoła” (Kol 1,15.17–18). Kościół w Polsce zaistniał wraz z przyjęciem przez lud chrztu świętego. Obchodzimy jego 1050. rocznicę w naszym narodzie, pamiętając o tym, że każdy z nas, jako chrześcijan, ma też swoją rocznicę chrztu świętego. Przez ten sakrament, przyjęty w imię Trójcy Przenajświętszej, wchodzimy do wspólnoty Kościoła, który niczym winnica owocuje królowaniem Boga. Prawdę tę przeżywaliśmy w naszych parafiach podczas jubileuszu 25- -lecia powołania do istnienia przez św. Jana Pawła II naszej diecezji. W tym miejscu pragnę wszystkim diecezjanom, dobrodziejom i gościom gorąco podziękować za udział w tym dziękczynnym świętowaniu.
