We środę 15 lipca o godz. 16.00, w kolejną rocznicę mordu bł. ks. Antoniego Beszty – Borowskiego – kapłana i męczenniku, beatyfikowanego w gronie l08 męczenników polskich II wojny światowej przez św. Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 roku, oraz ks. Ludwika Olszewskiego, ks. Henryka Opatowskiego i pomordowanych w Lesie Pilickim koło Bielska Podlaskiego 15 lipca 1943 roku mieszkańców tego miasta, biskup senior Antoni Dydycz będzie celebrował Eucharystię w parafii p.w. Miłosierdzia Bożego w Bielsku Podlaskim, gdzie na cmentarzu znajduje się miejsce, gdzie był pochowany bł. ks. Antoni Beszta – Borowski oraz są groby reszty pomordowanych.
Bł. ks. Antoni Beszta Borowski urodził się w zaścianku szlacheckim w Borowskich Olkach koło Białegostoku, 9 listopada 1880 roku, Ochrzczony został w kościele parafialnym w Surażu. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Gimnazjum w Wilnie w roku 1900. W tymże roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1904 roku z rąk ks. bpa Edwarda Roppa. Kolejne placówki duszpasterskie to: wikariat w Wilnie, probostwo w Surwiliszkach, Dołhinowie koło Wilejki, Kuźnicy Grodzieńskiej, a od roku 1919 roku proboszcz i dziekan w Prużanie.
Proboszczem i dziekanem w Bielsku Podlaskim mianowany został przez Sługę Bożego Biskupa Zygmunta Łozińskiego w 1927 roku. Tutaj przeżywał lata okupacji sowieckiej i niemieckiej. Aresztowany zaraz po wkroczeniu Niemców w połowie września 1939 roku był przetrzymywany przez dwa tygodnie w piwnicy więziennej jako zakładnik, aż do wycofania się wojsk hitlerowskich i przekazania w myśl układu Ribbentrop – Mołotow tej części Polski Sowietom. Pod okupacją sowiecką był nękany przesłuchaniami w NKWD i podatkami nakładanymi na budynek kościelny. Wspierał rodziny aresztowanych, organizował wysyłanie paczek wywiezionym na Sybir. Biskup piński Kazimierz Bukraba mianował go wikariuszem generalnym na teren powiatu bielskiego.
Po wkroczeniu Niemców w czerwcu 1941 roku do Bielska Podlaskiego, usunięty został z plebanii. Bezskutecznie namawiamy do wpisania się na listę folksdojczów, stanowczo odmawiał. Był aresztowany w grupie 50 osób. Spowiadał aresztowanych, za co został dotkliwie pobity. Rano 15 lipca 1943 roku został rozstrzelany razem z nimi w Lesie Pilickim. Wśród aresztowanych i zamordowanych byli jeszcze dwaj księża oraz nauczyciele, urzędnicy, inżynierowie, lekarze, a także siedemnaścioro dzieci. Najmłodsze miało rok i kilka miesięcy. Ciała rozstrzelanych ekshumowane zostały w 1945 roku i w osobnych trumnach przywiezione na cmentarz w Bielsku Podlaskim. Po beatyfikacji bł. Antoniego jego relikwie zostały ponownie ekshumowane i umieszczone w relikwiarzu w Bazylice Narodzenia NMP i św. Mikołaja w Bielsku Podlaskim. Męczeństwo bł. Antoniego, czego symbolem jest podarta przez hitlerowców i wdeptana w błoto jego kapłańska stuła, stało się posiewem wielu nowych powołań kapłańskich i zakonnych z Bielsku Podlaskim.
ksAP/Drohiczyn