Jest takie miejsce…Warsztat Terapii Zajęciowej w Siemiatyczach

Wiadomości

Jest takie miejsce na mapie i w sercach – Warsztat Terapii Zajęciowej sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Siemiatyczach. Miejsce wyjątkowe, niezwykłe, wypełnione miłością, przyjaźnią, dobrem. Tutaj każdego ranka gromadzą się osoby z niepełnosprawnościami. I tu czeka na nich coś więcej niż zadania w ramach terapii, czekają bliscy ludzie, bo tu jest jak w rodzinie.

Siemiatycki WTZ jest dla uczestników drugim domem. Tu mogą czuć się bezpiecznie, spędzają razem czas przeżywają radości i smutki. Uczestnicy, pracownicy, wolontariusze są dla siebie jak najlepsi przyjaciele, a nawet jak rodzina. Mogą na siebie zawsze liczyć. Warsztat istnieje od 20 lat, część uczęszczających tu osób, jest tu od samego początku. Nie był to czas tylko usłany różami, były po drodze trudności, choroby, pięcioro uczestników odeszło do wieczności, kilkoro pochowało swoich rodziców. Warsztat się rozrastał, przychodziły nowe osoby. Zmieniały się posługujące tu siostry, zmieniali się pracownicy, zjawiali kolejni wolontariusze. Zmieniały się pory roku, przez świat przetaczały się kolejne wydarzenia obok których nie sposób było przejść obojętnie. A warsztat trwa. Niezmiennie od 20 lat pełni swoją misję, w tym roku świętuje jubileusz.

Warsztatowe święto trwa cały rok, wiosną podczas uroczystości spotykały się tu rodziny, potem warsztaty i podobne placówki z całego regionu. 17 września odbyły się rocznicowe obchody z udziałem sióstr karmelitanek, władz lokalnych, przedstawicieli współpracujących instytucji, dobroczyńców i przyjaciół warsztatu.

Mszy Św. jubileuszowej przewodniczył bp drohiczyński Piotr Sawczuk,  koncelebrowali – ks. Bogusław Kiszko, ks. Jerzy Cudny, ks. Bohdan Sawicki, ks. Jarosław Błażejak i ks. Daniel Obzejta. Obecny był ks. Piotr Jarosiewicz. Homilię wygłosił ks. Jarosław Błażejak, który z WTZ jest niemal od początku jego istnienia.

Zarówno w homilii ks. Jarosława jak i w życzeniach bpa Piotra pojawiła się motywacja do pracy, kontynuowania misji i zmieniania świata na lepsze.

– Żebyście ludzi, którzy będą pojawiali się na waszej drodze – zamieniali w dobrych. To jest możliwe, bo łaska Pana Boga ma nieograniczoną moc. Jeśli to w to wierzymy, jeśli ufamy swemu Panu, to możemy być bardzo skutecznym narzędziem w zbawianiu świata, pomocnikami Chrystusa. I chcemy nimi być. (…) Z Bożą pomocą, z pomocą Ducha Świętego szukamy sposobu, jak dotrzeć do serc innych ludzi, jak ich w aniołów przemieniać. Dziękujemy Bogu za to, że takie osoby posyła, że to osoby angażują si w tworzenie dobra i przezwyciężanie zła. –mówił biskup Piotr Sawczuk.

Trwając w kaplicy św. Józefa, sprawowano nabożeństwo prawosławne. Przewodniczący mu ks. Paweł Sterlingow, składając życzenia podarował warsztatowi ikonę Matki Bożej Ostrobramskiej.

Zgodnie z warsztatową tradycją, kolejnym punktem świętowania była sztuka teatralna  przygotowana przez osoby niepełnosprawne pod kierunkiem s. Marinessy. Była to „Gwiazdka z nieba”. Spotkanie połączone było z podziękowaniami i życzeniami, była aukcja charytatywna na rzecz WTZ i wspólna agapa. Spotkanie pełne było ciepłych słów, upominków, życzeń, zapewnień o gotowości pomocy i współpracy. Każdemu z gości za obecność dziękowała s. Georgia kierownik warsztatu, a uczestnicy wręczali każdemu wydaną na specjalnie na tę okoliczność książkę ze scenariuszami warsztatowych przedstawień „Nasza bajka”. Opasła księga zawiera 20 scenariuszy, które przez 20 lat pracy w WTZ opracowywała s. Marinessa. To wyjątkowa pamiątka i kronika podróży przez dwie dekady teatralnych występów warsztatowiczów.

Tekst i zdjęcia: Agnieszka Bolewska-Iwaniuk