NIECIECZ – Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

O parafii

Dane o parafii:
Założona: 27.01.1457 r.
Mieszkańców: 1033
Katolików: 1028

Do parafii należą:
Bałki, Bujały Gniewosze, Kolonia Kupientyn, Nieciecz-Dwór, Nieciecz Włościańska, Niewiadoma, Wierzbice-Strupki, Wyrąb.

Rys historyczny

Miejscowość Nieciecz pierwotnie nosiła nazwę: Niecieca lub Nieciecza, a z czasem została zastąpiona określeniem: Nieciecz Włościańska. W 1424 roku wieś ta została włączona przez ks. Grzegorza z Buczkowa (zm. ok. 1424), biskupa włodzimierskiego (1400-1424) do nowo utworzonej parafii w Sokołowie.

We środę, czyli w święto Oczyszczenia NMP 1457 r. Stanisław Nieciecki h. Gozdawa, dziedzic Niecieczy i Wirowa (1447), razem z neofitami – rodzonymi braćmi Janem i Stanisławem Hryńkiem i Haczkiem z Wirowa ufundowali tutaj pierwszą, drewnianą kaplicę pw. Jezusa Chrystusa, Panny Najświętszej Maryi Dziewicy, św. Doroty, nadając jej dziesięciny z własnych wsi. Świadkami tego aktu byli: ks. Mikołaj pleban Rozbitego Kamienia, Maciej dziedzic Miłkowa, a także Paweł i Mikołaj z Niewiadomej. W latach 1470-1480 plebanem był ks. Wielisław. W sam dzień luna secunda miesiąca, czyli w poniedziałek 2 września 1470 roku ks. Marcin Krzeszowski (Krzeczowicz) h. Gryf (zm. przed 1483), biskup łucki (1468-1483), potwierdził akt fundacyjny, różne nadania i włączył do parafii Nieciecz wieś Bujały. W 1525 roku Jan syn Michała z Niecieczy (1477) dokonał zamiany pewnych dóbr z ks. Mikołajem, miejscowym plebanem.

Od XV do XVIII wieku właścicielami Niecieczy była rodzina Niecieckich, herbu Gozdawa, a następnie rodziny: Bujalskich, Lisieckich (od 1770), Łopuskich (od 1791). Drugi, drewniany kościół został zbudowany w 1713 r. staraniem Jana Dziekońskiego, regenta lubelskiego i miejscowego proboszcza ks. Jana Pacewicza. W dniu 23 września 1722 r. akt fundacji i wcześniejsze nadania potwierdził ks. Stefan Rupniewski (1671-1731), biskup łucki (1721-1731) – w obecności ówczesnego proboszcza ks. Józefa Domaniewicza.

W 1847 roku proboszczem parafii został ks. Franciszek Tuszyński (1806-1875). W 1863 roku, razem z ówczesnym dziedzicem Niecieczy Władysławem Aleksandrem Rawiczem (1832-1963), rozpoczął starania o budowę nowej świątyni, która wówczas została rozebrana. Rząd carski uznał jednak, że postawienie tutaj nowego kościoła będzie szkodliwe dla prawosławia. Wzniesiono więc tymczasową drewnianą kaplicę. Po śmierci księdza proboszcza w 1875 roku – w ramach represji za udzielanie pomocy unitom – parafię w Niecieczy zlikwidowano, na mocy dekretu (nr 1941) Pawła Demetriusa hr. von Kotzebue (1801-1884), generał-gubernatora warszawskiego (1874-1880). Decyzją (nr 10627) Stiepana Gromeki (1823-1877), gubernatora siedleckiego (1866-1875), wiernych przyłączono do trzech parafii w: Jabłonnie Lackiej, Sokołowie Podlaskim i Zembrowie. Tymczasowym administratorem w latach 1876-1877 był jeszcze ks. Ludwik Pawłowski (ur. 1840), proboszcz i dziekan sokołowski (1875-1886).

W dwa lata po carskim edykcie tolerancyjnym z dnia 30 kwietnia 1905 roku, czyli w 1907 roku, parafianie niecieccy przystąpili do wznoszenia drewnianego kościoła kosztem dziedzica majątku Kupientyn – Adolfa Zambrzyckiego (1850-1928). Budowę zakończono w 1910 roku staraniem ks. Rajmunda Pianko (1870-1921), proboszcza w Niecieczy (1910-1919). W tym też roku kościół poświęcił ks. Stanisław Retke (1859-1928), proboszcz i dziekan sokołowski (1892-1928). Po odzyskaniu niepodległości parafia w Niecieczy została wznowiona dnia 7 kwietnia 1919 r. przez ks. Henryka Przeździeckiego (1875-1939), biskupa siedleckiego czyli podlaskiego (1918-1939). Pierwszym proboszczem został wówczas ks. Bronisław Żebrowski (ur. 1870), który pracował tutaj w latach 1919-1921.

Dnia 19 maja 1950 roku (w godzinach rannych) drewniana świątynia spłonęła z niewyjaśnionych dotąd przyczyn. W przeciągu dwóch miesięcy zbudowano tymczasową świątynię, która 15 lipca 1950 roku otrzymała od ks. Ignacego Świrskiego (1885-1968), biskupa siedleckiego czyli podlaskiego (1946-1968), status oratorium publicum. Obecny, murowany kościół w Niecieczy zbudowano w latach 1950-1953, pod kierunkiem ks. Stanisława Sitniczuka (1907-2002), ówczesnego proboszcza (1943-1955), według projektu arch. Pawlikowskiego z Warszawy. Konsekracji nowego kościoła, która odbyła się 4 października 1953 roku, dokonał wspomniany ks. bp Ignacy Świrski.

Na placu przykościelnym znajduje się murowana dzwonnica zbudowana w 1985 roku, staraniem ks. Stanisława Falkowskiego.

Obok kościoła parafialnego stoi murowana plebania z 1906 r., którą wznieśli dziedzice majątku Kupientyn – wspomniany Adolf Zambrzycki i jego żona Jadwiga z hr. Szydłowskich. W pobliżu znajduje się murowana organistówka wraz z salką parafialną, zbudowana w latach 1975-1976, staraniem ks. Kazimierza Kuryłka (prob. 1971-1982).

Oprac. ks. dr Zbigniew Rostkowski

Wspólnoty parafialne
Apostolat Modlitwy za Kapłanów „Margaretka”
Stowarzyszenie Żywego Różańca
Aktualności

Diamentowy Jubileusz Kapłaństwa

„O osobach powołanych trzeba czasem mówić, choć one nie zawsze sobie tego życzą, ale jeszcze bardziej trzeba się za nie modlić, polecać Bożej łaskawości. Diamentowy jubileusz kapłaństwa daje ku temu sposobność, by stanąć z wdzięcznością przed Panem Żniwa” – powiedział rozpoczynając homilię podczas Mszy Św. w Niecieczy bp Piotr Sawczuk.

Nerw chrześcijaństwa

,,Duch Święty działa w sercach tych ludzi, którzy są na Jego działanie otwarci” - powiedział 19 lutego br. w par. Niepokalanego Poczęcia NMP w Niecieczy bp Piotr Sawczuk przed udzieleniem sakramentu bierzmowania. Istotnym momentem było poświęcenie stacji Drogi Krzyżowej.

Mapa

Kancelaria parafialna

Czynna od pon do sob w godzinach:

8:30-9:00, 18:30-19:30

Msze Święte

Niedziele i święta:
9:00, 11:30
Święta niebędące dniami wolnymi od pracy:
9:00, 18:00
Dni powszednie:
8:00, 18:00 (czas zimowy 17:00)

Inne nabożeństwa

Odpusty:
14 sierpnia – św. Maksymiliana Kolbego
11 listopada – św. Marcina

Nabożeństwo adoracyjne:
pierwszy piątek – niedziela lipca

Rocznica poświęcenia kościoła:

Księża w parafii