Wspólnota na pierwszym miejscu

Ten turnus mocno zaakcentował budowanie relacji. Przyszli lektorzy udowodnili, że potrafią współpracować zarówno podczas liturgii, jak i w codziennym życiu. Integracja wypełniała popołudnia i wieczory. Uczestnicy toczyli sportowe pojedynki na boisku do piłki nożnej, sprawdzali swoją sprawność w parku linowym w Doktorcach oraz wyjechali do Białegostoku, gdzie odwiedzili park trampolin i kino.

Wieczorami spotykali się na pogodnych wieczorach, podczas których nie brakowało dynamicznych gier i zdrowej rywalizacji. To one szybko przełamały barierę i umocniły grupę. Codzienne spotkania formacyjne w mniejszych kręgach pozwalały chłopakom wymieniać się doświadczeniami.

Teoria zamieniona w praktykę

Aby Słowo Boże brzmiało z ambony wiarygodnie, lektor musi je najpierw zrozumieć. Księża i klerycy prowadzili bloki wykładowe, podczas których tłumaczyli młodym ewangeliczne zawiłości, dzieje pierwszych chrześcijan i kluczowe zagadnienia Starego Testamentu.

Chłopacy od razu przekuwali teorię w praktykę. Codziennie wchodzili do kościoła, gdzie ćwiczyli dykcję, poruszanie się po prezbiterium i obycie z mikrofonem.

Codzienny rytm wyznaczała modlitwa. Dzień otwierała wspólna Jutrznia, punktem centralnym zawsze pozostawała Msza Święta, a wieczory dawały przestrzeń na osobistą refleksję podczas adoracji Najświętszego Sakramentu albo Komplety.

Wszyscy gotowi do posługi

Na koniec oazy przyszli lektorzy zdali egzaminy i potwierdzili swoje przygotowanie. Wszyscy uczestnicy drugiego turnusu zdjęli komże i ubrali alby przepasane białym cingulum. To widoczny znak, że zakończyli etap szkolenia.

Teraz 58 chłopaków wróciło do swoich parafii. 6 września w sokołowskiej konkatedrze bp Piotr Sawczuk oficjalnie pobłogosławi ich do pełnienia nowej posługi i nałoży im lektorskie krzyże.

tekst i zdjęcia – Hubert Pychner